Een nieuwe clubavond en opnieuw een hoge opkomst

Bellus Imago, quid pro quo

​Rico opent de avond met mededelingen en een korte verslaglegging van wat er in de laatste bestuursvergadering is besproken.

Een van de opvallende onderwerpen die nu leven in de club en het bestuur is hoe we om willen gaan met verzoeken van andere verenigingen om fotos te maken van hun evenementen. De afgelopen jaren hebben we dat regelmatig gedaan, met enthousiasme. Dit kost best wel tijd in de vorm van voorbereiding, fotograferen tijdens het evenement, fotoselectie, nabewerking en toesturen van de fotos. En dat doen we nu zonder betaling, als ondersteuning van het overige verenigingsleven. Maar dan zou je toch op zijn minst enige waardering verwachten? Wat we nu ervaren is dat sommige verenigingen lijken te denken dat ze ons een plezier doen ipv andersom. Dat er soms geen enkele reactie terugkomt van een vereniging waar we tijd en moeite in gestoken hebben. Dat we zelfs USB sticks niet terugkrijgen. Zo gaat de lol er wel een beetje van af. Andere fotoclubs vragen een vergoeding voor dit soort activiteiten. Het bestuur beraadt zich hierop.

​Het volgende vaste agenda punt is een korte blik vooruit naar de komende clubavonden, de lopende wedstrijden en het tonen van inzendingen aan de In The Picture rubrieken van de fotobond. Zo is iedereen weer bij.

Fine Art, the final

​Dan het eerste besprekingsonderwerp van de avond: de resterende inzendingen van het thema Fine Art. We waren de eerdere Fine Art clubavond niet door alle inzendingen heen gekomen. En afraffelen doen we niet, zeker niet bij Fine Art waar heel veel voorbereidings- en doorlooptijd in heeft gezeten. Bovendien waren de initiatiefnemers Margot en Paula er de eerste keer niet bij. Vandaar deel 2.

De leden die hun Fine Art foto presenteerden deden dat door eerst aan te geven waar hun inspiratie vandaan kwam. Voorbeeldfoto's werden getoond en ook de gekozen aanpak om in een vergelijkbare stijl een foto te maken. En daarna het eindresultaat.
Mooie werken kwamen voorbij, teveel om individueel te beschrijven. Maar eerlijk is eerlijk, het klapstuk kwam aan het eind. Marc en Truike hadden een gelegenheidsduo gevormd om in Rembrandtstijl foto's te maken. En daarbij hebben ze het zich bepaald niet gemakkelijk gemaakt.

Omdat ze geen geschikte achtergrond konden vinden of kopen besloten ze zelf een doek te beschilderen. Maar dan meteen maatje Nachtwacht (nou ja, groot in elk geval). Met AI hadden ze wat ideeën uitgewerkt tot plaatjes en gekozen voor een zeezicht met diagonaal weglopend strand en dreigende, stormachtige lucht. In meerdere dagen hebben ze de voorbeeldafbeelding op het doek geschilderd.
​
Misschien lag het aan de verfdampen, maar eenmaal bezig kreeg het duo een waas voor de ogen en gingen ze helemaal los. Elk uur dat ze erin staken maakte het doek mooier. En dus werden het heel veel uren. En heel veel verf. En best veel centjes. ChatGPT had een beetje gehallucineerd bij het uitrekenen van de benodigde hoeveelheid verf, dus dat viel tegen. Maar wat een resultaat! Ze zijn er zelf terecht heel trots op.

Het doek zelf is al spectaculair maar dit werd aangevuld met een aanhanger vol zand, wat schelpen en graspollen om zo een strand te maken dat overliep in het doek.
​
En toen moest het model nog komen! Een dame in zelfgemaakte kledij die zo uit Rembrandt’s tijd weggelopen kon zijn paste prachtig in de strandsetting. Goedgekozen belichting en nabewerking maakte het af. Binnenkort te zien in het Rijksmuseum wat mij betreft. Of op onze expo. Een waardige afsluiter van het Fine Art thema. 

City trip Lier

De bespreking van Fine Art was wat uitgelopen en daarom is de bespreking van de fotos van onze City trip naar Lier niet in groepjes maar op het grote beeldscherm gedaan.
​
Lier is een prachtige maar voor Nederlanders relatief onbekende stad in Vlaanderen, zo’n beetje tussen Leuven en Antwerpen in. Een uurtje rijden vanuit Veldhoven en absoluut de moeite waard.

We hadden die dag prachtig weer, een goedbezochte binnenstad met een weekmarkt, een in het wild rondlopend bruidspaar en een groep van circa 15 rondzwervende fotografen uit Veldhoven, gewapend met cameras en diverse kleine rubberen eendjes.
​
Eendjes zei u? Jazeker, dat waren de “props” die Rico en Hans hadden gekocht en die in twee foto-opdrachten verwerkt moesten worden. Zie ook de eerdere blog van René met meer details over deze fijne dag.

De resultaten hebben we nu klassikaal bekeken. Het is altijd weer interessant en plezant om te zien vanuit hoeveel verschillende invalshoeken de opdrachten worden ingevuld en welke interpretaties worden gekozen.
 
En dat was hem dan. Alweer een bomvolle en inspirerende avond van onze fijne club. Met zoveel indrukken dat sommigen zelfs met vrolijke groet maar met de verkeerde jas huiswaarts gingen.


​Marcel